Probleem of kracht?

coachenHoe positief labellen in de praktijk kan uitwerken…

Onlangs had ik een gesprek met een jongen van 17 jaar. Ik wist dat een aantal van zijn docenten moeite hebben met zijn gedrag: hij is druk, kan niet stilzitten, heeft ‘overal’ een weerwoord op en zijn klasgenoten zijn bang voor zijn scherpe opmerkingen. Ze vinden dat hij een negatieve invloed op de sfeer en de groep heeft. We hadden het over zijn houding en het gesprek kreeg een interessante wending.

Hij vertelde op een gegeven moment dat hij een jongen van de straat is en hoe hij had geleerd om voor zichzelf op te moeten komen. Hij vertelde dat hij niet meer met zich liet sollen; door niemand niet. Ik dacht bij mijzelf: hoe zal ik hem aanspreken? Wat is hier de juiste toonzetting? Ik besloot om te kijken of ik op een positieve manier een ingang kon krijgen.

Ik zei tegen hem dat ik dat aan hem zag en het mooi vond dat te zien. Dat hij stevig in zijn schoenen staat, intelligent is en dat hij veel heeft geleerd en wijsheid uitstraalt. Hij keek verrast op en ik zag dat het hem wat deed om zo direct feedback te krijgen. Er opende zich iets bij hem, waardoor ik verder kon gaan. Ik vertelde dat hij invloed heeft op anderen, dat anderen naar hem luisteren als hij iets zegt. Ik had zijn volledige aandacht.
We spraken er vervolgens over dat dit ook verantwoordelijkheid geeft. Kracht, intelligentie en invloed op anderen is een explosief mengsel en kan je positief aanwenden of negatief. Je kan anderen motiveren of manipuleren en angst zaaien. Het is als het rijden in een dikke Ferrari: als je zoveel paardenkracht moet beheersen, dan moet je dat wel goed doen. Met gevoel. En dat hij, naar mijn smaak, moet leren omgaan om zijn eigen kracht te beheersen en op de juiste manier in te zetten.

Een nieuwe wereld ging voor hem open. Hij zei dat hij er zo nooit naar had gekeken. medailleHij had alleen maar te horen gekregen dat hij het niet goed deed en dat hij moest veranderen. Nu had hij iets om het voor te doen. Hier viel wat voor hem te winnen.

Wat was ik blij dat ik niet in de valkuil van negatieve bevestiging was gestapt. Mijn leerling hoefde zich niet te verdedigen en ik kon hem op een nieuw gedachtespoor zetten èn tegelijkertijd aan mijn vertrouwensband met hem werken.

Gedrag van jongens wordt gemakkelijk negatief gelabeld met alle gevolgen van dien. Ze krijgen vaak de boodschap dat hun gedrag niet deugt of erger nog dat ze zelf niet deugen. Wat voor invloed zou dat hebben op hun zelfbeeld? Wat zou er gebeuren als wij, als opvoeders, erin slagen om ‘anders te labelen?’  Zouden jongens zich evenwichtiger ontwikkelen als wij anders naar hun gedrag gaan kijken?

Een mooie uitdaging bij het begeleiden…..

Ard

WAT RAAKT JOU IN DIT VERHAAL? WIL JE ZELF OOK IETS OVER DIT ONDERWERP DELEN? LAAT JOUW BERICHT ACHTER IN DE COMMENTAARBOX DOOR HIER TE KLIKKEN


Reactiemogelijkheid is gesloten